Konflikt serologiczny

Ryzyko wystąpienia powikłań podczas pierwszej ciąży jest więc skorelowane pozytywnie z wiekiem. Podczas drugiej natomiast może pojawić się inny czynnik wywołujący niepożądane reakcje organizmu.

Konflikt serologicznyNa początku artykułu wspomniano krótko o konflikcie serologicznym. Pojawia się on wtedy gdy przyszła matka dziecka posiada grupę krwi Rh-, a ojciec Rh+. Oznacza to, że krew jednego z rodziców nie zawiera antygen D. Jest to cecha charakterystyczna dla ok. 15% społeczeństwa. Takie zestawienie powoduje reakcję obronną organizmu. Postrzega on dziecko jako ciało obce i usiłuje je zwalczyć.

Konflikt serologiczny pojawia się dopiero podczas porodu lub poronienia. Wcześniej nie ma możliwości wymieszania się krwi matki z krwią dziecka, co jest niezbędne do zajścia opisanej anomalii. Dlatego też podczas pierwszej ciąży istnieje nikłe prawdopodobieństwo, że organizm zdąży wytworzyć odpowiednie przeciwciała i tym samym zaatakować dziecko. Jednak po upływie od 2 do 6 miesięcy ciało „zabezpiecza się na przyszłość”. Wytwarza białka będące w stanie pokonać barierę łożyska. Dlatego też lekarze skupiają się na korelacji „konflikt serologiczny-druga ciąża”.

Opisana anomalia mogła wywołać u płodu anemię, żółtaczkę, a nawet doprowadzić do śmierci dziecka. Obecnie podejmuje się działania mające na celu uniknięcie konfliktu serologicznego. Profilaktyka polega na wstrzyknięciu kobiecie immunoglobuliny anty D. Związek ten powoduje obumieranie czerwonych krwinek dziecka, które miały kontakt z krwiobiegiem matki. Część lekarzy jest zdania, że opisaną immunoglobulinę należy podać pacjentce dwukrotnie: raz w 28 tygodniu ciąży, a następnie po porodzie. Skuteczność opisanego zabiegu szacuje się na ok. 99%.

Zdarza się jednak, że wymieszanie krwi matki i dziecka nastąpi przed podaniem opisanego związku, w wyniku czego dojdzie do konflikty serologicznego. Leczenie w takim wypadku polega na kontrolowaniu ilości przeciwciał w organizmie kobiety. W związku z czym w 28., 32, oraz 36. tygodniu ciąży wykonuje się dodatkowe badania. USG pomaga natomiast określić zmiany, jakie konflikt serologiczny wywołał u dziecka. Niski poziom przeciwciał może nie wywołać znaczących uszkodzeń u płodu. Jeśli ilość wspomnianych białek jest duża, należy przyspieszyć poród oraz przeprowadzić transfuzję krwi do ciała dziecka. Zazwyczaj ostatnią z wymienionych czynności wykonuje się po porodzie, ale zdarza się, że jest ona niezbędna jeszcze gdy dziecko przebywa w brzuchu matki. Ilość przeciwciał nasila się wraz z rozwojem ciąży, dlatego ważne jest, aby poród w przypadku konfliktu serologicznego odbył się jak najszybciej.